Opname Plog

De afgelopen weken zweefde ik tussen ziekenhuis en thuis. Omdat ik jarig was en we Outrun CF hadden mocht ik met verlof. Het begon allemaal met een toename van longbloedingen, koorts , hoesten en een simpele verkoudheid met keelpijn. Toevallig had ik die week een controle en was de conclusie al snel: Opname De eerste week stond vooral in het teken van uitzieken, we bespraken embolisatie, nieuw plan voor de schimmel in mijn longen en eigenlijk was het vooral afwachten. De vele longbloedingen maakten dat ik niet naar huis kon met mijn verjaardag. Gelukkig mocht ik wel met verlof voor Outrun CF. Het was een groot succes! Ondanks het slechte weer was de opkomst overweldigend. Het nachtje thuis e

Een afgepakte droom

Wat doe je als een droom wordt afgepakt? De hoop je wordt afgenomen en alle opties lijken te verdwijnen? Dan ga je roepen, schreeuwen, huilen om vervolgens verslagen op de bank te gaan zitten met je hoofd rustend op je handen. Wat moet ik nou? Dit is wat vele CF patiënten overkomen is en ook hun naasten. De hoop voor verbetering of zelfs enkel stabiliteit is hun afgepakt. De droom om niet verder achteruit te gaan werd de nachtmerrie. En niet alleen voor hen. Wat betekent dit voor de toekomst? Als de ontwikkelde medicijnen te duur blijken om aan patiënten te kunnen geven. Gaan mensen dan nog geld inzamelen voor dat onderzoek? Komt nu alles stil te vallen? Stoppen mensen met strijden? Gelukkig

Recente posts
Archive

© 2019 | samanthaeising.nl